Kendine meydan okumaktı. Kafesin vardı. Demirler vardı.
Demirler kuvvetliydi. Onlar senin düşüncelerindi. Zayıf noktaların vardı. Fark
etmeni bekleyen. Kırılması gereken demirlerin vardı. Başının üzerinde bir
anahtar vardı. Başının üzerini göremezdin. Anahtarın yerini bilemezdin. Anahtarın
olduğunu bilmediğin için kapının varlığını da bilmezdin. Hep yağmur yağardı
içeride. Hep yağardı. Dışarısı güneşti buluttu hayattı. Anahtarı bulman lazımdı.
Av değil avcı olman lazımdı. Anahtarı bulacak güce kavuşunca kapın vardı.
Açılacak bir kapın. Çıkacak bir kapın. Kaybedilecek bir kafesin vardı. Evin
yuvan vardı. Kaybetmekten korkulurdu. Ama kaybedersen kazanacakların vardı. Kazanacağın
tek şey ise sade basit biz özgürlüktü…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder